ਕਾਸ਼ ਬਾ ਯਕ ਜ਼ਰਬਿਹ ਮੀਕਰਦੀ ਸਰ—ਮ ਅਜ਼ ਤਨ ਜੁਦਾ।
ਜ਼ਿਬ੍ਹਿ-ਆਸ਼ਿਕ਼ ਦਰ ਮਰਾਮੇ-ਮਾ ਹਲਾਲਸ੍ਤੋ-ਹਲਾਲ।।
ਰਫ਼ਤੀ ਓ ਅਇ ਆਨ੍ ਨਿਗਾਹੇ-ਤੂ ਦਲੀਲੇ-ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸ੍ਤ।
ਵਰਨਿਹ ਦਰ ਈਨ੍ ਖ਼ਾਰੋ-ਖ਼ਸ ਜਾਨਮ ਮੁਹਾਲਸ੍ਤੋ ਮੁਹਾਲ।।
*—ਜੇ ਹਿੱਕੋ ਝਟਕੇ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸੱਟਦਾ ਮਸਲੇ ਹੱਲ! ਕੀ ਜਾਂਦਾ?
ਉਹਨੇ ਆਖਿਆ 'ਰੰਦਾ ਫੇਰਨਾ ਈਂ ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਕਿੱਤਾ ਐ।'
ਭਾਵ:
—ਕਾਸ਼ ਤੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ 'ਚੀ ਝੱਟਕਾ ਦਿੰਦਾ!
— ਕੋਈ ਗੱਲ ਨੀਂ! ਸਾਡੇ ਆਸ਼ਿਕ਼ ਨੂੰ ਜ਼ਿਬਾਹ੍ ਕਰਨਾ ਹਲਾਲ ਮੰਨਿਆਂ ਜਾਂਦਾ।
ਤੂੰ ਲੰਘ ਗਿਐਂ 'ਤੇ ਤੇਰੀ ਉਹ ਨਿਗਾਹ ਈ ਐ ਦਲੀਲ ਜੀਵਣ ਦੀ,
ਨ੍ਹਈਂ ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਭੱਖੜਿਆਂ 'ਚ ਜਾਨ ਔਖੀਓ ਈ ਸੀ!
کاش با یک ضربه میکردی سرم از تن جدا
ذبح عاشق در مرام ما حلال است و حلال
رفتی و ای آن نگاه تو دلیل زندگی است
ورنه در این خار و خس جانم محال است و محال
#Bikhabar_Khoshdel
No comments:
Post a Comment